.tanrının eli

üzerimden ipek bir şal gibi kayıp gider her düş tanesi
ben susarım.

insanın kabul edemediği binbir türlü gerçeği vardır tanrının
ve bir isyan bayrağının altında toplanmak tek çıkar yol gibi görünse de
çözüm yalnızca topraktadır:
değişken bir heyecan, tohumlar ve çiçekler
filizler ve ağaçlar...
inanç kara kıştan sonra, ilkbahara benzer.
tek bir doğrultuda istikrarlı bir biçimde yol alır;
yalnızlığın, soyutlanmışlığın ya da aşırıya kaçan tüm arzuların çözümüdür.
öyle midir gerçekten?



tanrının oyunları vardır akıl sır erdiremediğimiz
ve seçimlerimizi kendi özgür irademizle yaptığımıza inanırız hep.
hataların bedellerini ödeyecek olmamızla korkutuluruz.
bilinçaltındaki ilkel insan nasıl ateşi gördüğünde ölümüne korktuysa
şimdi modern insan da hâlâ din adı altında ateşle sınanır.
aslında günahkâr olmak bir seçim değil,
kaderdir.

insan bilmez ama vicdan sahip olduğumuz en özgür mekanizmadır.
ve bozulması en kolay...