Bir Tanrı var, bir de insan. Ne bencil. Ne kadar da yoksun hayal gücünden. Ne kadar zavallı.
Kendi cenazelerine bile gidemeyecek kadar korkak bir güruh. Ölümü kabullenemeyecek kadar aciz. Mantaliteye ters bir tapınma biçimi; tıpkı afyon...
Sur üfleniyor geceye. İnanç bir anlık lob karmaşası, umursanmayacak kadar değersiz. Alfabelere hiç girmeyecek bu kelime, ama ben söylüyorum. İnanmıyorum.
3 İzdüşüm:
Sildim sildim lkaşkşlkşk
Güzel yazmışsın tebrikler =)
Sufizm'e bir göz atmanı tavsiye ederim . Aynı duyguları paylaşıyordum hemen hemen , Elif Şafak - Aşk ile tanıdım , enteresan bir bakış açısı katıyor. Olaylara bir de karşı açıdan bakmakta fayda var.
Yorum Gönder